بیا فاندر

در میان بنی اسرائیل عابدی بود. وی را گفتند:« فلان جا درختی است و قومی آن را می پرستند» عابد خشمگین شد، برخاست و تبر بر دوش نهاد تا آن درخت را برکند. ابلیس به صورت پیری ظاهرالصلاح، بر مسیر او مجسم شد، و گفت:« ای عابد، برگرد و به عبادت خود مشغول باش!» عابد گفت:« نه، بریدن درخت اولویت دارد» مشاجره بالا گرفت و درگیر شدند.

 

 

عابد بر ابلیس غالب آمد و وی را بر زمین کوفت و بر سینه اش نشست. ابلیس در این میان گفت: «دست بدار تا سخنی بگویم، تو که پیامبر نیستی و خدا بر این کار تو را مامور ننموده است، به خانه برگرد، تا هر روز دو دینار زیر بالش تو نهم؛ با یکی معاش کن و دیگری را انفاق نما و این بهتر و صوابتر از کندن آن درخت است»؛ عابد با خود گفت :« راست می گوید، یکی از آن به صدقه دهم و آن دیگر هم به معاش صرف کنم» و برگشت.

بامداد دیگر روز، دو دینار دید و بر گرفت. روز دوم دو دینار دید و برگرفت. روز سوم هیچ نبود. خشمگین شد و تبر برگرفت. باز در همان نقطه، ابلیس پیش آمد و گفت: «کجا؟» عابد گفت:«تا آن درخت برکنم»؛ گفت«دروغ است، به خدا هرگز نتوانی کند» در جنگ آمدند. ابلیس عابد را بیفکند چون گنجشکی در دست! عابد گفت: « دست بدار تا برگردم. اما بگو چرا بار اول بر تو پیروز آمدم و اینک، در چنگ تو حقیر شدم؟»

ابلیس گفت:« آن وقت تو برای خدا خشمگین بودی و خدا مرا مسخر تو کرد، که هرکس کار برای خدا کند، مرا بر او غلبه نباشد؛ ولی این بار برای دنیا و دینار خشمگین شدی، پس مغلوب من گشتی»

 

منبع:.irooniha.ir/new/675/

بسم الله الرحمن الرحیم

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

بیدار باشید ! غضنفر لقب حضرت علی علیه السلام است !

 

متاسفانه مدتی است که تفکری خاص! به اسم طنز ، مقدسات را مورد عنایت قرار میدهند ! از بیان یا ابالفضل و یا قمر بنی هاشم بگیرین تا هتک حرمت به مولا ، حضرت ولی عصر عجل الله . 

یکی از این موارد استفاده از نام غضنفر در به اصطلاح لطیفه هاست و جالبتر اینکه این واژه به بهانه عدم توهین به قومی بزرگ و البته دلیر و ستودنی (آذری زبانها و ترک زبانان ) جایگزین میشود ولی چرا لقب امیرالمومنین برای تمسخر باید استفاده شود !!! بر هیچکس پوشیده نیست که چه کسانی به دنبال سکولاریسم و از بین بردن و ضعیف کردن عقاید از هر روشی هستن .

چه کسی و چرا ! نخستین بار به حضرت علی لقب شیر خدا و غضنفر داد؟
در تاریخ آمده است که حضرت علی (علیه السلام) از نظر جسمی دارای بدنی قوی و هیکلی درشت و از نظر روحی نیز بسیار شجاع و قدرتمند و نترس بود و هرگز در جبهه نبرد به دشمنان پشت نکرد؛

«« ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج ۲، ص ۲۸۷ ۲۹۵؛ عاصمى، احمد بن محمد، العسل المصفى من تهذیب زین الفتى فی شرح سوره هل أتى، ج ۲، ص ۳۸۶ ۳۸۷؛ »»

لقب «کرّار غیر فرّار» امام علی (علیه السلام) به همین مناسبت است. 

«« طبرسی، احمد بن علی، الإحتجاج على أهل اللجاج، ج ۱، ص ۲۷۲٫ »»

از این نظر، غضنفر که از نام شیر عاریت گرفته شده، برای توصیف آن حضرت (علیه السلام) به کار گرفته شده است، همان طور که لقب اسدالله آن حضرت نیز، به همین مناسبت است.

«« العسل المصفى من تهذیب زین الفتى فی شرح سوره هل أتى، ج ۲، ص ۳۸۹٫ »»

شیر را به دلیل هیکل درشت و شجاعتش غضنفر می گویند و مجازاً به انسان هایی که شجاع و دارای بدن و جثه ای قوی و نیرومند باشند، غضنفر گفته می شود.

«« لسان العرب، ج ۵، ص۲۵؛ الصحاح فی اللغه، ج۲، ص۲۰؛ تهذیب اللغه، ج۳، ص۱۱۱٫ »»

در عرف نیز معمولاً شیر را موجودی شجاع می دانند و انسان شجاع را هم شیر می خوانند. از این نظر، غضنفر که از نام شیر عاریت گرفته شده، برای حضرت علی علیه السلام لقب مناسبی است، همان طوری که یکی از القاب دیگر حضرت اسدالله است که آن هم به همین مناسبت است.
با توجه به تحقیقاتی که انجام گرفته شده می توان به این نتیجه رسید که این لقب ابتدا توسط ادبا و شعرا و کسانی که در مورد اوصاف و زوایای شخصیتی ایشان مطلبی نوشته اند ، به ایشان نسبت داده شده است و علی الظاهر در کلام معصومین چنین کلمه ای یافت نشده است. باید به این نکته اشاره کرد که شاعران و سخنورانی چه در زمان حیات و چه بعد از شهادت مولای متقیان، حضرتش را با این عبارت توصیف کرده و بدین وسیله، ایشان را به شیر شجاعی تشبیه کرده اند.

به عنوان نمونه در اشعار حسان بن ثابت انصاری دربارۀ کشته شدن عمروبن عبدود آمده است :

«« فلم تقتلوا عمرو بباسکم
ولکنه الکفوء الهزبر الغضنفر »»

به این معنی که: شما مردم مدینه نباید کشتن عمرو را به خود نسبت دهید و آن را هنر خودتان بدانید؛ زیرا او را شیری کشته است 

«« ابن شهرآشوب مازندرانی، مناقب آل ابیطالب، ج۱، ص۲۹۷،ج ۲، ص۳۲۳، انتشارات علامه، قم، ۱۳۷۹ق.»»

در مناقب ابن شهرآشوب از ابن طوطی چند بیت شعر دربارۀ لیله المبیت و فضیلت و شجاعت حضرت علی علیه السلام نقل کرده و در آن از لقب لیث غضنفر برای آن حضرت استفاده کرده است:

«« فصال علی بالحسام علیهم کما صال فی العریس لیث غضنفر
فولوا سراعا نافرین کأنما هم حمر من قسور الغالب تنفر »»

به این مضمون که وقتی علی علیه السلام در آن شب به جای پیامبر (ص) خوابید و مشرکان خانه را محاصره کرده بودند علی علیه السلام با شمشیر به آنها حمله کرده، همان طوری که شیری شجاع بپرد و آنها به سرعت از او فرار کردند همان گونه که گورخران از شیر فرار می کنند.

«« مناقب آل ابیطالب، ج۱، ص۳۹۴٫ »»

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

 

منبع:razhayesheitanparastan.com